AZYL ZWIERZAKA

Trochę gospodarstwo. Trochę azyl. Trochę miejsce spotkań.

Od lat spotykają się tutaj ludzie, zwierzęta i najróżniejsze historie. Miejscowi i przyjezdni. Dzieci i dorośli. Wolontariusze, rzemieślnicy, rolnicy, strażacy i ludzie, którzy po prostu potrzebują na chwilę się zatrzymać.

Nie jesteśmy hotelem, profesjonalnym ośrodkiem ani miejscem z gotowym programem.

Jesteśmy żywym miejscem.

Czasem jest tu gwarno. Czasem prawie nic się nie dzieje. Możesz spotkać zwierzęta, poćwiczyć, pomóc przy czymś w gospodarstwie, pójść do lasu, napić się herbaty albo po prostu pobyć.

Nie musisz wiedzieć, po co przyjeżdżasz.

Nie obiecujemy, że znajdziesz tutaj odpowiedzi.

Ale być może znajdziesz jakiś drogowskaz.

I czasami właśnie od tego coś się zaczyna.

Azyl Zwierzaka

Mały azyl w drodze.

Co tutaj właściwie jest?

Niełatwo zamknąć Azyl w jednej nazwie. I chyba nie chcemy.

Jest tu kawałek gospodarstwa, zwierzęta i ogród. Jest niewielka sala do ćwiczeń, miejsce do rozmowy i odpoczynku. Czasem ktoś coś buduje albo naprawia. Ktoś ćwiczy. Ktoś przyjeżdża pomóc przy zwierzętach. Ktoś rozpala ogień, pracuje w ogrodzie albo uczy się czegoś od drugiego człowieka.

Bywają warsztaty, wolontariusze i wspólne działania. Innym razem przez pół dnia słychać właściwie tylko zwierzęta i wieś.

Nie mamy jednego programu, który trzeba tutaj realizować.

To miejsce zmienia się razem z ludźmi, którzy przez nie przechodzą. Jedni zostają godzinę, inni weekend, niektórzy wracają przez lata.

Możesz przyjechać z ciekawości. Możesz czegoś potrzebować. Możesz mieć coś do zaoferowania. A możesz na początku po prostu popatrzeć.

Nie musisz od razu wiedzieć, po co tu jesteś.

Czasami wystarczy wejść.

Kto tworzy Azyl?

Nie mamy wielkiego zespołu ani identycznych koszulek.

Są gospodarze i opiekunowie tego miejsca. Są ludzie, którzy bywają regularnie. Są wolontariusze, sąsiedzi, przyjaciele i osoby, które pojawiają się tylko na jakiś czas.

Każdy przynosi trochę czegoś innego.

Ktoś zna się na zwierzętach. Ktoś potrafi naprawić samochód, pracować z drewnem albo posługiwać się narzędziami. Ktoś zna pierwszą pomoc. Ktoś lubi ruch i gimnastykę. Ktoś świetnie gotuje. A ktoś po prostu potrafi usiąść obok drugiego człowieka i go wysłuchać.

Nie musimy umieć wszystkiego. Ważniejsze jest wiedzieć, kogo zapytać.

Dlatego przez lata wokół Azylu powstała mała sieć ludzi, umiejętności, kontaktów i wzajemnej pomocy.

Nie wszyscy są tutaj codziennie. Nie wszyscy nawet nazwaliby siebie „zespołem”.

A jednak, kiedy trzeba coś zrobić, naprawić, zorganizować albo komuś pomóc — bardzo często okazuje się, że ktoś się znajduje.

I być może jest tutaj miejsce również dla Ciebie.

Nie musisz od razu zostawać wolontariuszem.

Najpierw nas poznaj. Przyjedź. Porozmawiaj. Zobacz, czy jest Ci z nami po drodze.

Teraz, po pokazaniu miejsca i ludzi, dałbym okienko, które pokazuje jak Azyl działa w praktyce — i od razu odróżnia go od klasycznego ośrodka z grafikiem zajęć.

Co się tutaj dzieje?

Nie mamy kalendarza wypełnionego atrakcjami od poniedziałku do niedzieli. I robimy to świadomie.

Azyl jest żywym miejscem. Jednego dnia ktoś ćwiczy na sali, ktoś pracuje przy zwierzętach, ktoś naprawia rower albo buduje coś z drewna. Innym razem spotykamy się przy ognisku, ruszamy w teren, uczymy się pierwszej pomocy albo zwyczajnie siedzimy przy herbacie.

Niektóre pomysły trwają kilka dni. Inne kilka miesięcy. Jeszcze inne są z nami od lat.

Kiedy wokół czegoś zbiera się dużo ludzi, naturalnie pojawia się pytanie:

„Skoro to takie fajne, dlaczego nie robicie tego częściej?”

Bo nauczyliśmy się, że nie wszystko, co dobre, musi od razu stać się większe.

Więcej zajęć to więcej ludzi, organizacji, sprzątania, sprzętu, pieniędzy, bezpieczeństwa i odpowiedzialności. Dlatego pozwalamy pomysłom dojrzewać.

Nie zależy nam na tym, żeby rosnąć szybko. Zależy nam, żeby nie zniknąć.

Czasem robimy krok do tyłu, czasem dwa do przodu. Coś się kończy, coś nowego zaczyna.

Po prostu jesteśmy w procesie.

Jeśli coś Cię zainteresowało — zapytaj.

Być może właśnie się dzieje.
Być może powróci za miesiąc.
A być może to Ty przyniesiesz pomysł na jego kolejną odsłonę.

Azyl nie ma gotowego programu. Ma ludzi, miejsce i przestrzeń, żeby coś mogło się wydarzyć.

Bożnowice 6,

TRESCI STRONY W TRAKCIE TWORZENIA

(chyba tak już zostanie zawsze:)